Click on the images to view the full size.

Die weer was wat ‘n mens die tyd van die jaar verwag en het goed gepas by die naam van die fees – ja, dit was koelerig.

Van die stalletjies se verkope kon beter gewees het, maar daar is reeds planne om hulle besigheid te verbeter volgende jaar.

Oor een ding kan ons gerus voel – die fees het ‘n toekoms en al die harde werk wat ‘n hele aantal mense ingesit het, was dit werd. Dit is bevestig deur die getal feesgangers van elders wat met lof gepraat het van die verrigtinge.

Daar bestaan geen twyfel oor die groot bydra wat Letsatsi gemaak het tot die sukses van die dag nie. Johan van Zyl, een van die twee venote van die wildsplaas, het dit duidelik gestel dat hulle hulself vereenselwig met Smithfield en wil graag ‘n aandeel hê aan die vestiging van meer aandag op ons dorp.

Smiffie bring hulde aan nie alleen elke lid van die komitee nie, maar ook aan al die ywerige ondersteuners wat hulle tyd, energie en finansies gegee het aan die vestiging van die BibberChill Fees op die almanak as ‘n jaarlikse geleentheid van belang.

The weather was as good as we could expect for this time of the year – and fully justified the name of the Festival – yes, it was a bit chilly.

Traders could have done better and there are ideas to be followed up to ensure improved business for exhibitors next time.

The one thing we should be quite confident about is that the Festival does have a future and is well worth the considerable amount of effort put into it by a lot of people. This has also been confirmed to us by the number of people from outside Smithfield who have sung the Festival’s praises

There is also no doubt that the immense contribution by Letsatsi was an important factor in the day’s success. What is more, Johian van Zyl, one of the two partners in the game lodge, has made it clear that they see themselves as part of Smithfield and are keen to involve themselves in focussing more attention on the town.

Smiffie salutes not only all members of the committee, but also the large number of enthusiastic supporters who devoted much time, energy, as well as their own financial resources, towards really consolidating BibberChillFestival on the calendar as an annual event of importance.

In spite of the BibberChill Art Exhibition being held at the Red Barn, well away from the centre of BibberChill activity, its success was confirmed by the general enthusiastic response shown by visitors to the event.– and the number of sales by the artists.

Organised by the local art group but supported by many others, the event introduced several newcomers to the local scene. Bethulie’s Bets de Bruyn’s sculpture was an interesting addition, as was the fascinating dot-art of Pietie Steyn, also from Bethulie.

Two other visiting artists, both from Zastron, exhibited for the first time in Smithfield. Anari Lategan displayed her fascinating sketches of children while Sarah Bekker specialises in landscapes.

Another newcomer, helping to consolidate Smithfield’s role in local art, Hester Hattingh came to the exhibition from Aliwal North with an established reputation while regulars, Jo du Plessis from Rouxville and namesake, but unrelated, Annette du Plessis of Bethulie again put their stamp on the exhibition and helped place the emphasis on its interesting diversity.

The support from Richard Proctor Sims in the form of a display of works from his own gallery in Philippolis was the added strength the exhibition needed to confirm it’s success.

Dit is baie belangrik dat nie net verteenwoordigers van landbou, inwoners, belastingbetalers en besigheids-organisasies die vergaderings bywoon nie maar ook indiwidue. Dit is elke persoon se reg om gehoor te word en dit is nou tyd dat hierdie reg uitgevoer word.

Mouth watering food prepared in the traditional 3-leg pots

Experiences not to be shared

Na ’n lang dag se diens as oase vir die dorstiges, is die Genot Grot omskep in ’n stylvolle banketsaal kompleet met sjiek swart tafeldoeke, helder wit breekgoed en blinkende messegoed. Die tafelrangskikkings is dié van die dag se blommerangskikkings kompetiesie. Vir die wat nie by een van dié tafels in die gouesirkel sitpolek gehad het nie was daar nog hope plek.

Letsatsi het hulle goed van hul taak gekwyt met ’n smaaklike ete van hoender,lam, pampoenpoffertjies en dies meer.

Thys die Bosvels Klong

Die aand se vermaak is afgeskop deur die susterspaar Maarnet wat groot byval gevind het onder die mans in die gehoor – beide oud en jonk. Maar toe is dit die beurt van die penswippende hoofvertoning – Thys die Bosveldklong, wat op sy beurt menige van die vroulikegeslag na hulle asems laat snak het. Of dit as gevolg van sy wye glimlag of stertswaaiende ‘moves’ is, is nie duidelik nie, maar wat wel is, is dat hy groot aanklank onder die hele gehoor gevind het. Dis ’n man wat sy sing ken en goed weet hoe om ’n boere gehoor te laat lag, saam sing en hande klap. Hopelik hoef ons nie lank te wag voordat Thys weer sy wipmaag op ons dorp kom wys nie.

Charlene Snyman

She may not be a Smithfielder in the true sense but Charlene Snyman has certainly done us proud in the way she steered this year’s BibberChill to success.

Taking over the chair of the organising committee very late in the day, she immediately took control and although she insists that what happened was a team effort there is no denying that she was very much the leader of that team. She showed great professionalism and experience and in assuming many of the duties herself, was particularly valuable in providing access to a variety of specialised services.

Charlene was born in Bloemfontein and, before assuming the role of Sales and Marketing Manager for Letsatsi, had similar responsibilities for a large hotel group on the Garden Route. She has two sons, a 14-year-old and a 6-year-old.

Smithfield Police Arrest 17

Smithfield police arrested 17 suspects in May in connection with different crimes and are following up leads following the break-in at the Factory Shop last month.

Of the arrests made during May, two were in connection with robbery, one for riotous behaviour and two for general theft.  Malicious damage to property and domestic violence led to another arrest, and assault GBH to six others.

Of the other arrests, three involved drinking in public, two for being drunk in public.

Commenting on the general increase in crime, Superintendent Willem Bekeer reports that while Smithfield is not faced with some of the more serious crimes, it is essential for the community to take a stand to ensure that they do not occur here.

KANSA Bloemfontein-streek gaan vir hierdie jaar se Blomme vir Hoop projek lavender plantjies beskikbaar stel.

Ons sal dit waardeer indien mense ‘n aanduiding kan gee van hulle belangstelling. Die plantjies kos R25 elk. Aflewerings vir bestellings van 10 en meer kan gereël word.

Bestellings sal in die volgende fases hanteer word:

31 Julie
15 Augustus
29 Augustus
15 September
30 September
15 Oktober

KANSA se telefoonnommer in Bloemfontein is: 051 444 2580.

Birding history is being made in South Africa at the moment – and now in Aliwal North as well. A major project is underway, officially entitled the South African Bird Atlasing Project No 2 (SaBap, for short). The last time birders made an “atlas” of South Africa was 15 or 16 years ago, when everyone was involved in an official record trying to trace where which birds occur in this country.

Now, they are repeating the exercise, and because it is such a mammoth task, they have set aside five years for the job. The purpose is to see whether birds are changing their distribution patterns (if so, it could be caused by changes to their habitat or by climate change) and the way they move around. Of course it will also provide a chance to re-do areas that might not have been properly atlased the first time. Altogether, the project should provide a more complete and up to date picture of where what birds are to be found.

The most important element of the project is the involvement of what people call “citizen scientists” – people like you and me who have other jobs and earn our living in many different ways, but who are interested in nature and in birds particularly. Without these “citizen scientists”, the atlas project could not hope to be successful.

It’s a massive task – the whole of South Africa is divided into quarter quadrants that measure roughly 30 square kilometres. Within each of these are nine pentads that cover about six square kilometres each. If the organisers could get their best wish, each one of these pentads would be properly “covered” by a knowledgeable birder, following the special rules laid down for the project, for example, the minimum number of hours to be spent in each area in order to qualify for a proper atlasing session.

Of the 1 863 pentads, just 121 have been covered so far, a full year into the project – that’s 6.5 percent of the total. With only four years left, there’s still a great deal of work to do.

Smithfield is at least on the map and has been partly covered, thanks to the birding weekend we had last November. Some of the birders who participated in the event sent completed cards to the atlas organisers and so we have proper representation (though of course it would be wonderful if we had more people atlasing this area in order to cover the ground more than once).

But the point I want to make is that we have a real role model just down the N6 from us. Arnold van der Westhuizen of Aliwal North has been working very hard on all his local pentads and he has covered them all – single-handedly. He has done all his nine pentads at least twice; the only person in South Africa to have achieved this feat.

Professor Les Underhill, vice-president of the International Ornithological Committee, has sent out an email to South Africa’s birding community which starts, “Arnold van der Westhuizen has struck gold in Aliwal North.”

He says this is the third quarter quadrant with gold status (after Wakkerstroom and Somerset West), but that this one is extra-unusual: “Arnold’s achievement is special for two reasons — all 27 checklists were made by him, so it is a solo gold award. Secondly, the number of species on the 27 checklists is 172, only four species short of what was reached on 68 checklists for (the first bird atlas project).”

Our congratulations to Arnold who is a great friend to birding enthusiasts in Smithfield, always ready to lend his expertise and to rush over, check some special find we have made and share in our excitement.

Die bestuur van die Inwonersforum het besluit om ‘n dispuut teen die Mohokare Munisipaliteit in te stel. Dit is ‘n wettige aksie en word deur ‘n prokureur opgestel.

Die doel van die optrede is om baie probleme wat nou al vir ‘n aantal jare nie aandag deur die munisipaliteit aan gegee word nie, te probeer regstel.

Erfbelasting sal weerhou word en nie aan die munisipaliteit oorbetaal word nie, maar in ‘n trustrekening. Uit die fondse wat so bekom word sal die nodige toerusting aangekoop word om die gemeenskap weer leefbaar te maak vir elke inwoner.

Daar word dus ‘n dringende beroep op alle inwoners gedoen om asseblief die Forum in die poging te ondersteun.

Alle besonderhede sal aan inwoners bekend gemaak word, soos waar en hoe die belasting inbetaal moet word.

Die Forum het ook aangesluit as lid van die Nasionale Belastingbetalers Unie (NBU) wat ons op alle vlakke rakende die munisipaliteit met raad en daad bystaan.

Alle optredes word streng wettig gedoen.

Aangesien die munisipaliteit voortgaan om elektrisiteitsmeters te blok gaan daar ‘n hofbevel teen die waarnemende munisipale bestuurder, me Lulama Ceba, ingestel word deur die NBU. Die blok van kragmeters is onwettig.

Aan elke inwoner van die gemeenskap vra ons: Asseblief, help ons om ons doel te bereik om ‘n beter leefruimte vir elkeen te skep. Dankie.

Ounooi Badenhorst, namens Smithfield Inwonersforum

Almal is wekom: bring u eie vleis, drinkgoed en eetgerei saam en ons sal die pap en sous, braaiers en vure voorsien.

Plek: Buiteklub (Gholfbaan)
Tyd: Sondag 15 Junie vanaf 11:30

’n Donasie van R10 per volwassene (kinders gratis) sal waardeer word aan-gesien die Forum dringend fondse benodig.

Kom geniet die dag en ondersteun die Forum. Navrae: 051 683 0010 (Ounooi Badenhorst of  051 683 0390 Linda Retief).

Die Forum bedank mnr Piet Potgieter vir sy bydra om die dispuut-dokument vir ons op te stel. Elkeen se hulp en bydraes tot ons doel sal waardeer word.

Father’s Day Bring and Braai

Everyone is welcome: Bring you own meat, drinks, plates, etc and we will provide pap and gravy, fires and “braaiers”.

Place: Country Club (Golf course)
Time: Sunday 15 June from 11:30

A donation of R10 per adult (children free) will be appreciated as the Forum urgently needs funds.

Enquiries: 051 683 0010 (Ounooi Badenhorst)  or 051 683 0390 (Linda Retief).

The Forum thanks Piet Potgieter for his contribution in compiling the document declaring a dispute. Every bit of help is greatly appreciated.

deur Zaza Pieterse

Hierdie jaar is die Tuinbouklub veertig jaar oud en in Oktober word dit luisterryk gevier! En dan vra ‘n mens, wat is die geheim wat agter die blomme, die lekker-klets, die omgee vir mekaar wegkruip dat hierdie vereniging deur die jare net vooruit gegaan het, nooit doodgeloop het nie en vandag nog bloot lekkerding is!

Jy gaan gesels met die eerste voorsitter, Estelle Smith oor da-a-a-die dae en besef dat dit die besondere fondament is wat toe gelê is met die stigting van die klub wat die deurslag gegee het. Want dit moes van die begin af net lekker wees. Geen tuinbou–gimnasium vir die aflê van hortikulturistiese eksamense nie. Geen pers (soos ‘n Delphinium) word van kompeteer wie se tuin die mooiste is nie… soos baie tannies in ander dorpe nie! Net die bring van wat mooi was in jou tuin, die raadgee en die plantjiesgee aan mekaar, die mandjie groente, vars uit die tuin, die welwillendheid soos die reuk van die rose wat party lede amper tot volmaaktheid gekweek het. Interessante sprekers en kwekerybase en ouens wat van goggaspuit en medisyne-voer geweet het. Selfs lafweeskonserte en modeparades in die tuin!

En lekker tea time drink. Vir seker! Toe iemand eendag voorstel: los maar die eetgoed! Toe moes jy sekeres hoor: Dit sal die dag wees. Dis dan die lekker van die hele ding om elke maand as dit moontlik is by ‘n ander lid te vergader en die besondere iets van daardie een se aanbied te waardeer. Háár koppiegoed…  sommer haar hele vibe! (En die gaps met die oë!)

So is die tuinbouklub-idee amper “gegaps” by Dewetsdorp. Op ‘n koue winderige Augustusmaand 40 jaar gelede het Estelle vir Elize de Wet van Dewetsdorp genooi om na aanleiding van Dewetsdorp se suksesvolle tuinbouklub vir die vrouens van die Wilgespruit-boerevereniging op Ystervarkfontein by Andre Pieterse ‘n paar wenke te kom gee. Henrita Badenhorst, Koekoe Wilken, Hendrina, onthou Estelle nog, was daar. En ek ewe die eerste  sekretaresse!! Op Klipplaatfontein, by Estelle, is die konstitusie opgestel… altyd met die idee dat geen lid mag stres nie. Dit moes ‘n wenresep gewees het, want vandag gaan die tuinbouklub steeds van krag tot krag onder inspirerende leiding… en ongelooflike kundigheid!

En in Oktober gaan daar net soveel staaltjies oor al die lekker dinge deur die jare vertel word as wat daar blomme gaan wees! Sterkte Hercules en die span!

deur Jeanette du Plessis

Etienne van Heerden se nuwe roman, Asbesmiddag, kan gelees word as ‘n storie oor ‘n storie, ‘n kampusroman en as ‘n speurverhaal. Die hoofkarakter is ‘n romanskrywer en professor in skeppende skryfwerk. Hy kry een middag ‘n idee vir sy nuwe verhaal in ‘n klein haarsalon waar hy ‘n bejaarde asbesmagnaat raakloop. Die eienaars en werknemers van die salon, en ook die skrywer self, het elk ‘n ingewikkelde verhouding met die magnaat. Van Heerden gebruik ook die gegewens van die professor se roman in wording om sinvolle en interessante vrae te stel oor die veranderde kulturele, politieke en ekonomiese land-skappe in ons land. Dit is ‘n roman met vele fasette en verdien om gelees te word.

Met ‘n Tapisserie met klein diere het Erika Murray-Theron die Sanlam/Insig romanwedstryd van 2007 gewen. Dit is ‘n lekkerlees-roman oor ‘n familiedrama. Die karakters is familielede wat by ‘n kusdorp bymekaar kom vir ‘n vakansie en dinge wat vir jare ongesê gebly het, kook hier uit. Dit is ‘n storie oor goed en kwaad en hoe een persoon die lewens van baie ander mense negatief beïnvloed het. Die ma, Dorothea, is ‘n bekende wewer van tapisserieë en die klein diertjies van die titel word oral ingeweef in haar kunswerke. Die diertjies kan ook gesien word as ‘n beeld van haar los familiebande. Ek was spyt dat die boek nie langer was nie aangesien dit die potensiaal het om ‘n lekker dik familiesaga te wees.

As jy nog nie John van de Ruit se Spud” elees het nie, doen dit tog, want dit is ‘n hardoplag leeservaring. Spud spog reeds met sy 14de druk en die tweede boek, Spud, the madness continues, met ‘n derde druk. Die boek bestaan uit skreeusnaakse dagboek-inskrywings van die dertienjarige John (Spud) Milton in die vroeë 1990’s. Dit is by die privaat kosskool, Michaelhouse, in KwaZulu-Natal waar Spud en sy kleurryke medekoliere verskeie avonture beleef. Elkeen het natuurlik ‘n bynaam en “spud” kan moontlik vertaal word as ‘n uitloper van ‘n aartappel. Ek sal dit aan jou oorlaat om uit te vind hoekom John Milton die bynaam gekry het. Spud is ‘n beursstudent en sy ouers kom laai hom af by die skool met ‘n ou stasiewa en parkeer tussen ‘n Rolls Royce en ‘n Mercedes-Benz. Boonop moet die krieketspan elke keer help om die stasiewa aan die gang te stoot wat Spud tot raserny dryf. Die boek bied ook ‘n interessante blik op ‘n Engelse Suid-Afrikaner se waarnemings van die vorige twee dekades. Daar is reeds planne vir die verfilming van die boek, maar lees liewer die boek, jy sal nie spyt wees nie.

This event has now grown into something of which we can all be proud. The success of the first BibberChill was largely built on the absurd idea that grown up people, farmers in fact, would actually take part in a competition to see how far they could catapult sheep. The bright idea attracted a lot of publicity and, incredibly enough some of the more naïve, including a major national trader, thought we were serious and withdrew its support. But it did succeed in its purpose of focussing the attention of an awful lot of people – even if the sheep in questiAon bore only a passing resemblance to the real thing.

Nothing as outrageous was required this year because the firm foundations for success had been laid.

…And the Crowds Came
The people responsible for coming up with the idea of a BibberChill Festival in the first place should now please take a bow. Their original idea was a great one.

The likes of John Melville and Marco Heymans and their team who actually “drove” the original management  must be delighted at how the festival has blossomed.

For those who took over the reins this year, putting in huge effort over the past six months, Saturday’s success makes their contribution thoroughly worthwhile.

Any doubts about whether BibberChill2008 would attract the crowds was quickly dispelled on Saturday when cars began pouring into the Golf Club from early morning.

And any doubts about the weather were equally unfounded, and apart from a fairly chilly breeze later in the day we experienced nothing more uncomfortable than a bit of Bibber and a touch of Chill.

Visitors from Bloemfontein and our surrounding neighbours did us proud and a fair sprinkling of people from such foreign parts as Gauteng lent something of an “international” flavour to the occasion. Particularly pleased with the day was Elmarie van Aswegen. Several people came from Bloemfontein specially to buy her cheese.

Certain of the events were still too far removed from the centre of action so we lost connection with what was happening with the sheep shearing and the cycling and not enough was made of the at exhibition at the Red Barn. But there is nothing that is not “fixable” for the future – this is important.

A Bull For The Butterflies

A friend, who raises horses near Kei Mouth, and a regular visitor to our neck of the woods, told me the other evening of the trials and tribulations of learning to cope with a quite different animal.

He has just introduced a herd of Nguni cattle and is having an interesting time converting his attentions from horses, with which he has been involved for years, to the different requirements of what some African tribes call the butterflies of cattle of the cattle world.

So far it’s a learning curve that is far from complete and so far has included selecting a suitably promising bull to service the ladies – and waiting with baited breath to find out if the investment was worthwhile. After a long period of disinterest, it was with huge relief that his choice for ensuring the future of his herd was up to the task.

deur Hennie

Baie dankie aan vriende wat my geheue verfris het t.o.v. besighede ens. Wat in die hoofstraat gesetel was.

Een van die skape te sien by die BibberChill.

Net langs ouma Rascher se huis (waar sy ons die kromme note laat haal het met die seekoeisjambok) was oom Henry Diederichs se dorpshuis en net langsaan was my oupa David van Aswegen se dorpshuis (dit is waar die “Daily” eers was). Met nagmaal, trouens of politieke vergaderings, het ons almal daar tuisge-gaan. Later nadat oupa van die plaas af is, het hy en ouma Bettie permanent daar gebly.

Aan die oorkant van die straat langs die munisipale kantore was oom Petrus Potgieter se kantoor, P A Potgieter Agent en Afslaer. Nadat Daantjie de Wet vennoot geword het, was dit bekend as Potgieter en De Wet. Nou is dit net Piet Pot!!

Op die oop ruimte tussen Potgieters en Jakob Segal was daar op een tydstip ‘n garage. Ek het so ‘n vae vermoede dat dit aan ene Johnson behoort het. Wat ek wel weet is dat oom Attie de Villiers nadat hy by Standard Bank bedank het as bestuurder, voordat hy op “Vermont” gaan boer het, die garage bedryf het. Sy seun Wyn was ‘n briljante kernfisikus en was op ‘n stadium die president van die WNNR en voorsitter van die atoomkragraad.

Langsaan was die winkel van Jakob Segal waar die “Rustic Relic” tans is. Hy was nie net ‘n negosie handelaar nie, maar ook ‘n wol-en-vellekoper.

Tydens die groot droogte van 1933 het duisende skape gevrek en ons kinders het die wol van die vervalle kar-kasse getrek, in sakke gestop en by oom Jakob gaan verkoop. Hy het ons ‘n tiekie (3 pennies) vir die wol betaal, wat natuurlik bitter min was, maar darem gehelp het om ‘n paar nikkerballs, “black toffies” of drop te koop!

Die Segals was baie goeie mense wat baie boere gehelp het om hulle lewens-middele op skuld te koop en sodoende kop bo water te kon hou.

In die agterplaas was daar ‘n uitspanplek waar boere hulle perde kon uitspan en afsaal. Hy het ook stalle gebou waar die perde voer en water gegee kon word.

Oom Jakob het altyd buite op die stoep gestaan en met almal ‘n geselsie aange-knoop. Dan sou hy sê: “Kom hier, kom hier. Jy hoef nie te koop nie. Jy kan maar net kaaik”.

Sy seun Hymie en sy vrou Rose het later die winkel oorgeneem en vele jare later verkoop en na Israel geëmigreer.

Die behulpsame manne wat feesgangers by die toegang verwelkom het.

Brakkie trek sy boerboelbekbolip op ‘n zig zag lyn. Sy kakebeen staan styf. Net die onder-gebit het ‘n effense bewing. Sy bloed druk, en die aar langs sy kreukelkop klop en as jy sê skuim wil-wil tussen sy tande deur woer, is jy omtrent reg. Maar dit is die harerif wat op sy enorme rug regop staan, wat dit verklap. Die vier voete wat stofstrepe njrr-njrr, die een so na die ander. Elke keer met nuwe mening sy kop opruk. Soos ‘n Formule 2 wat wegtrek En dan die brul, iets uit die onderwêreld: Bhhwhoeeff!!

‘n Xenofobiese kreet!

Dis nie ‘n gewone waghondblaf nie. Diè gebruik hy vir boewe en inbrekers…plaasrondlopers; krimpvarkies wat kom water drink in die tuin en in die droogte groenigheid soek. Perde wat hoefgroewe trap in die Lemon drop-akker. Of baie keer sommer vir speel met sy huisvriende, Notnagel, die windhond, en Tannie Visagie, die Jack Russel-tefie.

Nee. Dit is hierdie buurhonde wat hom de honner as hond in maak. Dan sien jy hoe trek die een vaal inkommer-gehaarte amper deur die lug met ‘n ajie-jie-ajie-jie!! Valie se  saamlopers, twee sulke groot, slap haasjagters, traai so ewe nog ‘n slag vir Brakkie:- styfbeen-styfbeen pronkstaan. Bietjies-bietjies teen die binnebeen. Dan druipstert teen ‘n spoed oor die werf en Brakkie agter hulle aan oor die rooigrasvlakte by Grensbeheer uit!

Sies, Brakkie. Sien jy nie hoe maer en honger daardie ouens is nie! Dis nie lekker daar by hulle nie. Se poot! Sê Brakkie. Ja, Brakkie, sê Tannie Visagie, wat ‘n sagte, mensliewende mens is. Jy is darem te erg.(Sy het nogal self erg aan ou Valie!)
Si’julle nou stilbly! Plaaspresident koop elke maand net een sak hondepille, net genoeg vir ons om van te lewe. Het julle nie gesien hoe aai daardie Valie die oop sak in die motorhuis nie. En buitendien is hier geen grensbeheer nie. Hoe kan ons trotse Hierieplekse-honde wees en hulle trotse Darieplek-se-honde as ons sommer kan loop waar ons wil en mekaar se goete gebruik!

Toe ry Plaaspresident daar verby in die bakkie en sê: Ek hoor jou duidelik, Brakkie. Dis ek wat droog gemaak het! Dis ek wat lankal loop en twak blaf en weet hoe swaar dit daar anderkant gaan en niks daaraan doen nie!

Toe gaan hónner Plaaspresident daardie president daar anderkant!
Vreemdelinge het vriende geword. Brakkie kon sy bloeddrukpille staak.
Net sy blafvernuf het eindelose skade gely!

Dit is ‘n haadrdeskild-, driegasheer-bosluis. Die bosluis kom hoofsaaklik op skape en beeste, veral op die onderlyf en nek voor. Hulle kom in dele van die Karoo, suidelike kusstreke, Sentrale- en Suidoos-Vrystaat, dele van die Oos- en Wes-Kaap, Queenstown-gebied en Oos-Transvaal voor. Die verspreiding van die bosluis hang meestal saam met die voorkoms van die besembos (Rhus erosa) en suurpolgras op die suidelike hellings van bergagtige gebiede. Die plantegroei word as skuiling gebruik vir die tussengashere van die onvolwasse bosluise, naamlik die rooihaas en die klaasneusmuis. Die voorkoms van die bosluis het uitgebrei as gevolg van oorbeweiding. Die volwassenes is hoof-saaklik in die laat somer tot vroeë winter aktief.

Die volwasse bosluise van sekere stamme skei ‘n gifstof af wat verlamming by veral skape veroorsaak. Die toksien wat deur die speeksel van die volwasse bosluise afgeskei word, veroorsaak simptome van effense mankheid tot totale verlamming. Beeste, honde en verskeie wildsboksoorte kan ook deur die gifstof verlam raak. Die verlammings kom gewoonlik gedurende Februarie en Maart voor en bereik ‘n hoogtepunt in April/Mei tot so laat as Junie. Die uitbrekings word met skielike temperatuurdalings geassosieer. Diere herstel gou (gewoonlik binne 24 tot 48 uur) nadat hulle gedip is of alle bosluise verwyder is. As die verlamming te ver gevorder is, herstel diere ondanks dipping nie en sal hulle vrek.

VOORKOMING IS BETER AS GENESING

Dit help as diere in Februarie uit die bergkampe werwyder en gedip word. ‘n Geregistreerde bosluisdipmiddel, wat in ‘n pensbad toegedien word of opgietmiddels wat geskik is vir die diere wat behandel moet word, lewer goeie resultate. Slegs middels wat volgens wet (Wet 36/1947, 101/1967 en 35/1984) geregistreer is mag op diere gebruik word. Dit is onwettig om tuisgemaakte middels te gebruik. Hierdie wet sluit ook in die voorkoming van verspreiding van parasiete ten opsigte van alle diere wat die plaas verlaat (alle diere wat die plaas verlaat moet vry wees van inwendige- en uitwendigeparasiete).

Giepie Caldo van Trompsburg het twee skape uitgestal wat hy vir 51 maande nie geskeer het nie. Hy het vir die skape “baadjies” aangetrek oor die tydperk om hulle wol skoon te hou. Daar is ook spesiale aandag gegee aan die skape se dieët oor die tydperk. Toe hulle op die dag geskeer is het hulle ongeveer 20kg wol gelewer.

This was reckoned to be about the maximum number that could be handled at the event, which organisers rated as a great success.

A total of 50 teams, were entered for the flock competition, divided into three categories. Congratulations to category winners:

Merino:
Stud –   Edward Prinsloo
Flock – Sep Smith
Afrino:
Stud –  Hansie  Swanepoel
Flock – Koos Pansegrouw
Dohne Merino:
Stud – Adriaan Lampbrecht
Flock – Willie Hatting

Don’t forget to….
Mulch around the root system of vulnerable plants before our real winter sets in.

Protect your frost-tender plants. Vilene seems to be as good as any other method and it’s available locally at around R4 a meter. Otherwise make grass wigwams or drape hessian around a tripod of poles. Make sure you leave an opening to let in the sun. Even cardboard boxes are fine and you can remove them during the day.

Water seedlings before the sun reaches them to avoid cell damage. Water stronger plants in the morning when the soil has thawed a little. Plants can’t get water from frozen soil, but the soil needs to dry out before nightfall.

Empty your hose every day and store it where the water in it won’t freeze, or rest it on a downhill slope to allow the water to run down. Don’t use it until the sun gets to it.

Bug Busting
This month watch out for aphids on conifers, tulips and willow trees. To keep aphids away naturally, finely chop a large onion and two cloves of garlic. Mix in a little dishwasher liquid and two cups of water and blend them all together. Strain the mixture, pour into a garden sprayer and cover as much of the plant as you can with the concoction. Repeat every five to seven days.

Give roses a pre-pruning dose of fresh lime sulphur (one part sulphur to ten parts water) towards the end of June on a dry day, provided bushes have dropped all their leaves. Scale undetected can kill roses. Conventional insecticide won’t work. You need to use an oil based one like Oleum. It’s also good for indoor plants and makes the leaves shine. Only spray on upper surfaces. Remember that scale is one of the biggest bugbears for plants - excuse the pun.

Food is starting to get scarce for the birds, so help them. Put out crushed maize or chicken food, sunflower seeds and smaller wild bird seed, fruit, bone meal and breadcrumbs. Don’t feed them too many breadcrumbs because then they tend to lay “soft boiled eggs”, i.e. soft shells or no shells which is not much fun for the new babies.

I’ve given you a lot to do in June. Sit down with a mug of hot coffee and a tot of rum and read it all carefully. Cheers.

We’ll start at the end - the BibberChill Festival…….it’s over, it was loads of fun, it was a great success. Everyone was watching the weather forecasts for weeks before the event and fortunately the day dawned bright and chilly and we were able to “bibber” in true fashion. We hope this issue of the Smiffie gives you enough of the atmosphere of the day. We could have filled another 40 pages with pictures and saved ourselves a lot of writing this month!

Special thanks go to the ‘dames’ who organised and ran so much of the festival. The men couldn’t have done it without us. I was part of the judging team for the three events to choose Miss Lammetjie, Miss Lam and Miss Jong Ooi. They were all so delightful we wished there had been a prize for every one of them. Those events were arranged by Lizette Prinsloo and I was particularly taken with her attention to detail for the judges. Each of us received a plant-box of pansies, a handmade bookmark, a packet of mints, a glass and jug of water and a personalised note of thanks. How very thoughtful.

Garden and Book Club Meetings
We also had a long awaited Book Club meeting at Ellen’s home so there was much to discuss and a lot of books that we’d even forgotten we’d read. Ellen is feeling much better after her fall and the next meeting will be held towards the end of June. Check the Diary of Events.

The Garden Club meeting due to be held at the Willows in Bloemfontein to celebrate the 40th anniversary was postponed until October. (See piece by ZaZa on another Smiffie pge). Instead we all sat outside at No.19 on the von Ahlefeldt patio and Julian discussed what we should all be doing for our winter gardens and preparations for the Spring. It was a perfect Autumn morning with bright sunshine and no wind. Julian answered dozens of gardening questions with his usual affability, proclaiming the garden he’d created only seven months ago to be the best in the district! It is looking terrific.

The next Garden Club meeting will be held on June 10 at Irene Swanepoel’s farm, Groenfontein. Contact Hercules for further details on 083 518 8008.

Did You Know?
It’s Father’s Day in June which is celebrated on the same day all over the world, unlike Mother’s Day which is, confusingly, celebrated on different days in different countries. The celebration was started by Sonora Smart Dodd from Washington. She and her five siblings were raised by their father, after their mother died during childbirth. Dodd petitioned to have the third Sunday in June recognised as Father’s Day and encouraged people to wear a rose in honour of their dads. And so it came to be.

Interestingly, your dad may be related to every other man in the world. Geneticist Spencer Wells analysed human DNA across the globe and concluded that men share a common male ancestor who lived in Africa around 60,000 years ago. We know a lot of men who wouldn’t care to have this known. And, of course, we women still think our dads are unique and undoubtedly “special”. Make sure you let him know.

Father’s Day Recipe
If you’re not “out on the town” celebrating at a restaurant, try this:

Hearty marinated Oxtail. The secret is the Tassies. Some time ago Wine magazine did an exercise where they compared marinating oxtail in Tassies, with three expensive red wines. In the blind tasting after the cook-off, Tassies came out on top. They found you needed those strong flavours to balance out the meat. It’s good served with brown rice on the side instead of mash. Try it.

1,5 kg trimmed oxtail on the bone
3 medium-sized onions
1 packet rich oxtail soup
1 packet brown onion soup
1 - 2 bottles Tassenberg
1 cup red-speckled sugar beans

Marinate the oxtail in the wine overnight. At the same time soak the beans in water overnight as they need to be softened. Next day, chop the onions and fry gently. Heat oil in an ovenproof casserole dish/pot. Remove oxtail from marinade and brown it in the pot with the onions, retaining all the Tassies please.

Discard the water from the beans. Dissolve the two soups in 1 litre of water, mix them with the Tassies and add it all to the pot with the beans. Add salt and pepper to taste. A few cloves and bay leaves also add  to the flavour.

Cover the pot and place in an oven preheated to 140 C, for three to three and a half hours. Leave to stand. This first session can be done the night before because the oxtail must then be cooked again at the same temperature for, possibly, another hour. It may be necessary to add liquid if the dish cooks too quickly or it becomes too thick. MAKE SURE THE OXTAIL IS NOT BECOMING STRINGY. If so, lower the oven temperature. Ovens vary so check and stir occasionally during both cooking sessions. The meat must ‘fall off the bone’ with tenderness but must not be stringy.

TO END WITH:
We make a living by what we earn, but we make a life by what we give.

Beste Smiffie

Dit is met groot teleurstellingdat ek die berig in u blad van April 2008 onder die rubriek “STOEP SKINNER” (A Smithfield Disease) gelees het. In die berig word voorgegee dat die N G Kerk nie bereid was om die kerksaal aan die Inwonersforum beskikbaar te stel indien huurgeld nie betaal word nie.  Hierdie inligting deur u beriggewer is van alle waarheid ontbloot.

Nadat ek die doel verneem het waarvoor die saal gebruik wou word, het ek onmiddellik na die voorsitter van die Gemeenskapsforum gegaan en haar meegedeel dat, in die geval waar die saal gebruik word om ‘n diens aan die gemeenskap te lewer en die instansie geen inkomste of wins genereer nie, die saal gratis beskikbaar gestel sal word. Ek het haar gevra om ‘n skrywe aan die kerkraad te rig in die verband (slegs administratiewe prosedure). Ek het haar herhaaldelik verseker dat hulle die saal gratis sal kan gebruik. Omdat die kerkraad dieselfde week sou vergader, het ek die volgende dag gaan verneem of die brief al geskryf is, waarop die antwoord negatief was. Die dag daarop het ek weer gaan verneem waarop haar man my meegedeel het dat dit nie meer nodig sou wees nie, aangesien die Rolbal klubhuis tot hul beskikking gestel is.

Die volgende instansies wat ‘n diens tot voordeel van die gemeenskap lewer kan getuig dat die saal gratis beskikbaar gestel word: Die mediese kliniek, VVA en die bloedskenk kliniek.

Die forum self het van die saal gebruik gemaak tot ongeveer ‘n jaar gelede waarna hulle van “Die opstal” se fasiliteite gebruik gemaak het.

In die berig lees ek ‘n moedswil om die gemeenskap teen die kerk op te maak, en die kerk in ‘n slegte lig te stel. Dit word duidelik weerspieël in ‘n brief in u uitgawe van Mei 2008.05.20

Dat die berig in April (Stoep Skinner “A Smithfield Disease”) wel geplaas is sonder om alle betrokke bronne na te gaan dui vir my op swak joernalistiek en ‘n gebrek aan joernalistiese etiket.

Ek wil die Gemeenskap van Smithfield verseker daarvan dat die N G Kerk alle organisasies wat die belange van die Gemeenskap dien, goedgesind is.

Ek is van mening dat u blad ‘n verskoning aan die kerk verskuldig is en dat u die korrekte feite in u volgende uitgawe plaas.
Die uwe J C Klopper

Beste Smiffie
In antwoord op die skrywe van mnr J C Klopper i.v.m. die twee berigte in die Smiffie April 2008 ( “A Smithfield disease”) en in die Smiffie van Mei 2008 deur “Dankbare Inwoner”, reageer ek as volg:

Ek stem met die eerste skrywe saam. Hier is in ons gemeenskap ‘n aantal inwoners wat werklik onbetrokke is. Die dag wanneer ons almal kan saamstaan, glo en vertrou ek kan ons weer ‘n pragtige gemeenskap wees. Soos almal weet “eendrag maak mag”. Kom ons hou op om mekaar te kritiseer en laat toe dat die son op almal skyn.

Hier is so baie verkeerd in die hele land, ons het nie nodig om mekaar telkens aan die kele te gryp vir nietighede nie. In ‘n klein gemeenskap soos Smithfield het ons elkeen se hulp en bystand, hoe gering ook al, baie nodig. “Dit is die klein ratjies wat die uurwerk laat loop”. In die skrywe van die Smiffie van Mei 2008 deur “Dankbare Inwoner”: Baie dankie dat daar wel persone is wat iets goeds raaksien wat deur die Forum bestuur gedoen word. Ek kan een en almal verseker dat die bestuur alles in hul vermoë doen, vir die beswil van elke inwoner en beslis nie vir eie gewin nie.

Ek persoonlik kan nie insien nie dat die kerk (N G Kerk) te nagekom word deur die berig nie. Wat die huur van die kerksaal betref, het ek persoonlik met die voorsitter van die Eiendoms Kommissie in verbinding getree, hom die volle besonderhede verskaf waarop hy my meegedeel het dat die huur R250 per vergadering sal wees.

Die koster het my kom sien en gesê indien ek hom sou genader het ons die saal gratis sou kon kry. Ons het toe reeds ‘n anonieme skenking ontvang vir die huur van die Rolbalklub.

Ek het aan die koster gesê dat die versoek aan die voorsitter van die Eiendoms Kommissie gerig was omdat dit volgens my mening die regte prosedure was om te volg.

Sou die voorsitter my gekontak het kon dit enige meningsverskil uit die weg ruim. Tot op die hede (21 Mei) het die voorsitter nog geen woord omtrent die aangeleentheid gerep nie.

Dankie ook dat die N G Kerk alle organisasies wat die belange van die gemeenskap dien, goedgesind is.

Bring dit net onder die aandag van die Eiendoms Kommissie, veral van die voorsitter, sodat onnodige meningsverskille vermy kan word. As voorsitter moes hy sekerlik geweet het dat die forum se versoek ‘n verdienstelike geval was.

Ounooi Badenhorst

Dear JJ,

I object to this kind of comment in this local newspaper, and find it a misuse of the powers of the people who have the opportunity to write what they want to in a public platform of this kind. The comments about a local female trader who is relatively new in Smithfield (who I, as a local, can only find one ‘unfortunate’ who fits the role)are nasty and leave me feeling bad. It also makes me wonder if anything I do or say which is not in line with the prescribed “spirit” of the newspaper will also land up in a public, printed sort of character flogging?

There are many other ways to make strong opinions in the printed press, which would get the same point across, without belittling another local who doesn’t have such a public platform from which to speak. It unfortunately smacks of more “gossip” and does not encourage support for the ‘Bibberfees’, or the ‘Smiffie’. It alienates people even more. I also think that in such a small town with so many diverse kinds of people now living here, we should do our best to behave “inclusively” rather than “exclusively”. I mean this to include ALL Smithfielders, from all race groups, cultures and economic standing. Ultimately this would benifit the Bibberfees much more than one trader’s support.

Sincerely,

Kitty Schneider

To Smiffie

I take great umbrage to your “community spirit” article. We all know these comments were aimed at me but now you are denying it was me. Pray tell who else the poor unfortunate soul could be?  I do not know of another female “local trader” who fits the description as described by yourself. Perhaps you should think before you write these nasty little comments and take a long, hard look at yourself. You are abusing the power of the Smiffie by using it as a personal tool for your public sloggings.

Furthermore, please do not dictate what I should or shouldn’t do with my business and I do not appreciate your statement that I have an attitude of indifference towards supporting local activities.  I support whatever wherever and when I can.

I think nasty comments made publicly and privately are far more damaging to the progress of a town than an “attitude of indifference”. Smithfield is rampant with jealous and petty grievances, perhaps when

Smithfielders sort that out we will all realise the potential of this town and everyone will benefit.

Karin Torode

Ed: We named no names and we believe the matter has been resolved.

Dear Smiffie

Just recently a Bloemfontein University student arrived at our front door. She was not the first, nor will she be the last, - we sincerely hope! Owing to increasing economic pressures, these young people need to supplement their finances. Door to door selling is probably one of the hardest methods. Unfortunately, we are not all able to help them. What we CAN do is to treat them with courtesy. Without the benefit of hearing the other side of the story, it is still upsetting to be told that some Smithfield seniors are so rude this is the last place where anyone would want to live.

Apart from setting a good example to the younger generation, we are trying to market Smithfield as the “Friendliest town” on the Friendly N6 Route. Every visitor, irrespective of age or circumstance, is a potential ambassador. We have lost one. We sincerely hope we do not lose more.

Lynden and Rose Lund

Geagte Smiffie

‘n Bloemfontein Universiteit student het onlangs by ons voordeur aangekom. Sy is nie die eerste en ons hoop opreg, sy sal nie die laaste wees nie! Die hoër ekonomiese druk in ons land dwing hierdie jong mense om hulle finansies te probeer byvoeg. Deur tot deur verkoop is seker een van die aakliste maniere. Nie almal van ons kan hulle help nie. Wat ons wel KAN doen is om hoflik te wees. Sonder kennis van die ander kant se storie, is dit nog steeds hoogs ontstellend om te hoor dat van die Smithfield senior burgers so ongeskik is, ons dorpie sou die laaste plek wees om te kom bly.

Afgesien van die feit dat ons behoort ’n goeie voorbeeld aan die jonger geslag te skep, ons probeer Smithfield bemark as die “Vriendlikste dorp“ langs die Vriendelike N6 Roete. Elke besoeker, ongeag hulle ouderdom of omstandighede, is a potensiale ambassadeur. Ons het een verloor. Ons hoop opreg ons sal nie meer verloor nie.

Lynden en Rose Lund

Beste Smiffie — Pensioendag

Toe ek vandag in die straat loop en sien hoe die smouse die sypaadjies “blokkeer”, toe wonder ek waar is die Verkeersbeamptes dat hulle nie kon optree nie en die mense/smouse daarop kan wys dat bruggies (wat nog heel is) nie uitstal ruimte is nie. As iemand op ‘n bruggie wat toegepak is onder goedere sou val en homself beseer, wie gaan verant-woordelikheid daarvoor aanvaar? ‘n Mens sal nie wil sien dat die smouse “verdryf” word nie, maar wys hulle net daarop dat bruggies daar is om op te loop. Waarom sien jy nie op pensiendag ‘n verkeers-beampte nie? Kan daar ook nie ‘n borg gekry word om ‘n ekstra verkeersbeampte aan te stel nie? – of is daar te min kommissie op “voetganger boetes”?

Pensioenaris

Beste Smiffie

Persoonlikheid van die maand

Daar is en sal altyd verskillende opinies wees oor die gewildheid van persoon-likhede. Maak nie saak watter ras of geslag dit is nie, maar as hy of sy alreeds iets positief  vir die gemeenskap gedoen het, is alles in orde dat hy of sy benoem word. Noem dit in die berig dan weet almal waarom hy benoem word. As iemand net benoem word omdat hy in Smithfield gebore is, beteken dit mos niks en dit maak die hele benoeming goedkoop en lagwekkend en beledig eintlik ander benoemdes.

Aspirant Persoonlikheid

Beste Smiffie

Ek is op soek na soveel moontlik inligting omtrent die kanon “ou Grietjei”.

Ek het al reeds op internet gesoek en daar is baie min oor die kanon beskikbaar.

Ek soek meer spesifiek wie dit ontwerp en wie almal betrokke was by die bou van die kanon. My ma se oupa was blykbaar betrokke met die bou van die kanon. Dit is ‘n verhaaltjie wat al jare rond is in die familie. En ek het begin wonder of daar enige iets omtrent hom genoem word en of die storie waar is. Hy was Hermanus Nicolas Ras.

Enige inligting sal help.  Baie dankie.

Mada van Niekerk.

Smiffie antwoord: Kontak Johan Wolfhard by Bloemfontein se Oorlogsmuseum.

Beste Smiffie

Agterstevoor padwerke

Dit is nou al jare dat Louis Lategan sukkel dat die munsipaliteit die pad na die pompstasie by die rivier moet reppareer. Ewe skielik is hier toe ‘n laaigraaf en ‘n padskraper, maar kyk bietjie hoe agterstevoor gaan hulle te werk. Die eintlike pad waaroor die dispuut gaan is die “eenmanspad” na die rivier toe. Nou spandeer hulle ‘n klomp geld aan die stuk pad wat nie die munisipaliteit se verantwoordelikheid is nie, maar wel die provinsiale owerheid s’n waar dit nie ‘n eenmanspad is nie, maar wel ‘n deurpad. Ek dink teen die tyd dat hulle by die eintlike “slegte pad” (af rivier toe) kom, wat die munisipaliteit se verantwoordelikheid is, sal die geld gedaan wees of die masjienerie sal alweer stukkend wees. Slim, né? Ek sê nie wie is slim nie.

Belastingbetaler

Wally Ward en sy skaaphonde het ‘n demonstrasie gegee

Irene Swanepoel
Om ‘n gastelys op te stel vir slegs vyf mense is amper ‘n ondenkbare taak. My ete sal iewers in Smithfield onder ‘n groot Olienhoutboom wees. Die winters laat-oggend sonnetjie, sal lui deur die blare op ons rûe skyn. Sommer elkeen op ‘n klip.

My eerste gas sal Dr. David Livingstone wees bekend vir sy ontdekkingsreise deur Afrika, opsoek na die oorsprong van die Nylrivier.

My tweede gas sal die alombekende Frans Claerhout met sy wyshede oor die lewe en  kuns op ‘n sendingstasie in ‘n Suid-Vrystaatse dorpie.  Die derde gas sal Cyril Ramaposa wees, Afrikaanse digter,
politikus en besigheidsman. Koos du Plessis sal ons versorg met gedigte en sal sing soos niemand anders dit kan doen nie. My laaste gas, Antjie Krog nog ‘n bekende in die literatuurwêreld as digter, skrywer en
joernalis.

Ons sal begin met ‘n glasie Tiara 2002 rooiwyn wat ons sommer gou-gou sal opwarm. Vir ‘n voorgereg sal  daar  lewer-patee met klein vetkoekies bedien word. Vir die hoofgereg  ‘n wildspotjie gegeur met rooiwyn en melktert wat met ‘n glasie Monis Full Cream sjerrie bedien sal word. Vir baie eet sal daar nie tyd wees nie!  Die ou groot Olienhoutboom sal geamuseerd wees, wanneer  Livingstone sy ervarings van nomadiese swartkulture diep in ‘n  1900’s Afrika deur oorvertel. Hy sal verbaas wees oor die  insiggewende gesprekke tussen Ramaposa en Krog. Antjie Krog sal die gesprek deur ‘n Ander tongval in ‘n Ander rigting stuur. En wanneer die oggend tot ‘n einde kom sal die droewige klanke, “Die Somer is Verby” deur Du Plessis die lug met ‘n nostalgie vul, wat nie eens die ou Olienhoutboom sal kan verstaan nie, en laastens sal Vader Claerhout met gebed afsluit.

Baie geluk aan Martin en sy spanmaats.